Vergiftiging

Vergiftiging
Vergiftiging van hond of kat
Vergiftiging is een serieus gevaar voor je huisdier. Het is daarom belangrijk om vergiftiging te herkennen en te weten wat je moet doen. Hieronder lees je de meest voorkomende vormen van vergiftiging:

Over vergiftiging
Chocolade
Druiven en rozijnen
Uien, knoflook, bieslook en prei
Avocado
Xylitol
Medicijnen
Paracetamol
Ivermectine
Permethrin
Muizen- en rattengif
Slakkengif
Teflon
Antivries en koelvloeistof
Zout en zout water
Blauwalg
Planten

Over vergiftiging
Als een dier iets binnenkrijgt dat normaal niet als voedsel dient, kan het gebeuren dat hij een vergiftiging oploopt. Veel van wat wij in huis hebben is giftig voor bepaalde dieren. Veel vergiftigingen worden veroorzaakt door huishoudproducten, planten en medicijnen. Maar ook etenswaar dat voor ons normaal is kan voor je dier giftig zijn.

Laat je dier nooit zomaar braken als je vermoedt dat hij is vergiftigd. Sommige stoffen kunnen de slokdarm beschadigen. Neem altijd direct contact op met de dierenarts want die kan je vertellen wat je moet doen. Hou de verpakking of een goede beschrijving van datgene wat je dier heeft binnengekregen bij de hand.
Als je het dier toch moet laten braken, gebruik dan geen zout! Dit kan zoutvergiftiging veroorzaken en fataal zijn. De dierenarts kan braken opwekken met een injectie.

Chocolade
Chocolade bevat theobromine, en hoewel deze stof niet giftig is voor de mens is het wel giftig voor honden, katten, paarden, papegaaien en fretten. De symptomen treden niet altijd direct op, maar wacht deze niet af. De verschijnselen zijn braken, pijnlijke buik, diarree, onrust, hyperactiviteit, versnelde ademhaling en versnelde hartslag. Ook kan het dier veel gaan drinken en plassen. Het dier kan bij ernstige vergiftiging overlijden aan hartritmestoornissen of ademhalingsproblemen. Raadpleeg direct je dierenarts als je dier chocolade heeft gegeten.

Druiven en rozijnen
Tot nu toe zijn alleen vergiftigingsverschijnselen gezien bij honden, hoewel herkauwers ook symptomen kunnen vertonen.
Het verschilt erg per hond of er vergiftigingsverschijnselen optreden en hoe ernstig ze zijn. De eerste symptomen zijn braken en diarree. Dat is meestal zes tot twaalf uur nadat de hond het heeft binnengekregen te zien. Andere symptomen zijn: sloom worden, niet meer eten, buikpijn, zwakte, uitdroging, veel drinken en rillen. Binnen 24 tot 72 uur kan acuut nierfalen optreden en de urineproductie staakt. In dit stadium wordt meestal euthanasie geadviseerd. Raadpleeg direct je dierenarts als je hond druiven of rozijnen heeft gegeten.

Uien, knoflook, bieslook en prei (allium planten)
Deze groenten bevatten stoffen die de rode bloedcellen aantasten. Daardoor kan het bloed minder zuurstof transporteren.

Vooral honden en katten zijn hier gevoelig voor. Bij katten al vanaf 5 gram uien per kilogram lichaamsgewicht, bij honden vanaf 15 tot 30 gram per kilogram. Ook paarden en koeien zijn gevoelig. Verhitten heeft geen invloed op de giftige stoffen in alliumsoorten, drogen evenmin.
De verschijnselen treden vaak pas na enige tijd op. Meestal enkele dagen na het binnenkrijgen.
Het dier wordt sloom en heeft minder uithoudingsvermogen. De slijmvliezen zijn bleek of bleekgeel. De urine is rood of roodbruin en het dier heeft een hoge hartslag en snelle ademhaling, ook in rust.
Raadpleeg direct je dierenarts als je dier een allium-achtige heeft gegeten.

Avocado
Avocado is giftig voor heel veel dieren. Het eten ervan veroorzaakt afsterven van cellen in de hartspier. De volgende dieren zijn hier onder andere gevoelig voor: runderen, geiten, schapen, paarden, muizen, konijnen, cavia’s, ratten, honden, katten, grasparkieten, papegaaien, kanaries, kaketoes, struisvogels, kippen, kalkoenen en vissen.
Door het eten van avocado kan binnen 24 tot 48 uur hartfalen optreden. Het dier wordt sloom, heeft het benauwd, er zijn onderhuidse vochtophopingen, slijmvliezen kleuren blauw, ze hoesten, uithoudingsvermogen is minder en uiteindelijk sterft het dier.
Ga direct naar je dierenarts als je vermoed dat je dier avocado heeft gegeten.

Xylitol
Xylitol is een zoetstof die wordt gebruikt in snoep, kauwgom, tandpasta en producten voor diabetici.
Honden kunnen echter niet tegen deze stof. Het veroorzaakt een hoge afgifte van insuline in de bloedbaan. Daardoor daalt de hoeveelheid bloedsuiker drastisch.
Al een half uur na binnenkrijgen kan de hond symptomen ontwikkelen zoals: braken, zwakte en slapheid, toevallen, leverfalen en coma. Hierna kan de hond overlijden.
Als je ziet dat je hond iets eet waar xylitol in zit, kan het zin hebben de hond te laten braken. Maar doe dit alleen als er geen symptomen zijn.
Je kunt de symptomen onderdrukken door regelmatig kleine hoeveelheden eten te geven of een suikersupplement te geven.
Raadpleeg direct je dierenarts als je hond xylitolhoudend eten heeft binnengekregen. Het kan zijn dat je hond een behandeling nodig heeft.

Medicijnen
Medicijnen die voor de mens zijn bedoeld kunnen giftig zijn voor je dier. Geef dus nooit humane medicatie (ook geen pijnstillers!) aan je dier. Berg medicijnen goed op zodat dieren en kinderen er niet bij kunnen (denk ook aan medicijnen in je tas).

Paracetamol
Vooral voor katten is paracetamol erg giftig. Een kleine hoeveelheid kan al giftig zijn. Katten krijgen bij vergiftiging een opgezwollen kop en poten en de slijmvliezen kunnen donker kleuren. Hij krijgt het ook benauwd. Dit gebeurt al snel na het eten van paracetamol.
Honden beginnen te braken, krijgen diarree en zijn suf. Verder treedt na een dag of twee leverfalen op.
Alleen bij snel handelen is er kans op herstel dus schakel direct een dierenarts in.

Ivermectine
Dit is een middel dat wordt gebruikt tegen wormen, mijten en luizen bij runderen, varkens, paarden en bij katten met oormijten.
Het is echter gebleken dat een aantal hondenrassen een enzym niet heeft dat voorkomt dat de stof zich in de hersenen ophoopt. De Schotse collie, bearded collie, Border collie, Shelty, bobtail, Australian shepherd, Australian cattle dog, langharige windhondenrassen, de witte herder, en de Duitse herder zijn honden waarbij dit enzym mogelijk ontbreekt. Ook jonge dieren zijn hier gevoelig voor.
De symptomen zijn: speekselen, braken, desoriëntatie, zwakte, schrikkerigheid, blindheid, grote pupillen en coma. Dit kan al zes uur na inname zijn.
Hoewel het middel niet meer geregistreerd is als diergeneesmiddel voor honden kan de hond het nog wel binnenkrijgen als het uitwerpselen van bijvoorbeeld een behandeld paard eet, of een ontwormingstube aflikt.

Permethrin
Dit is een bestrijdingsmiddel tegen insecten zoals vlooien. Sommige anti-vlooienmiddelen bevatten deze werkzame stof. De gevoeligheid voor deze stof is erg verschillend per diersoort. Voor een kat is een veel lagere dosering giftig dan voor een hond. Gebruik nooit een anti-vlooienmiddel voor de hond op de kat.
Symptomen zijn onrust, speekselen, braken, trillen en toevallen. Het dier kan hieraan overlijden. Heb je per ongeluk de kat behandeld met een vlooienpipet voor de hond, was dan het dier zo snel mogelijk met lauw water en afwasmiddel om te voorkomen dat meer van het middel wordt opgenomen. Neem altijd direct contact op met je dierenarts.

Muizen- en rattengif
Hierin zitten stoffen verwerkt die bloedstolling tegengaan. De meeste (onbedoelde) vergiftigingen hiermee komen bij honden voor. Natuurlijk zijn deze ook giftig voor knaagdieren.
Neem altijd contact op met je dierenarts als je vermoedt dat je dier rattengif heeft gegeten. Hou het etiket erbij want de mate van vergiftiging verschilt per middel.
Soms zit er ook nog strychnine in rattengif. Ook dit is erg gevaarlijk voor je huisdier. Hoewel de stof niet meer gebruikt mag worden in Nederland, komt het soms nog voor. Strychnine veroorzaakt nervositeit, stijfheid, toevallen met kramp, extreme stijfheid van de poten en een stijging van de lichaamstemperatuur. Uiteindelijk kan het dier eraan overlijden.

Slakkengif
De werkzame stof in slakkengif is meestal metaldehyde. Dit is vooral voor honden erg giftig. Ook
voor onder andere katten en paarden kan deze stof gevaarlijk zijn. Symptomen zijn: speekselen, onrust, braken, ongecoördineerde bewegingen, trillen, snel bewegende ogen, toevallen en een sterk verhoogde temperatuur.
Alleen snel behandelen kan helpen dus neem direct contact op met je dierenarts als je dier slakkengif heeft gegeten. Zorg dat je de verpakking bij de hand hebt als je belt.

Teflon
Voor vogels is teflon erg giftig. Dit zit vaak in de antiaanbaklaag van koekenpannen, gourmetstellen en dergelijke. Als deze oververhit raken komt de stof vrij in de lucht en deze kan acute benauwdheid bij vogels veroorzaken. Ze kunnen hier zelfs plotseling aan overlijden. Gebruik deze pannen en apparaten dus niet in de buurt van je vogels en huisvest geen vogels in de keuken.
Mocht het toch gebeuren dat je vogel deze dampen inademt, ga dan direct naar een dierenarts, de vogel moet zo snel mogelijk zuurstof toegediend krijgen.

Antivries en koelvloeistof
Deze middelen bevatten ethyleenglycol en dit is giftig voor alle dieren. Vergiftiging komt het vaakst bij honden en katten voor. Antivries heeft een zoete geur waar honden door worden aangetrokken. Bij katten gebeurt het wel dat ze door gemorste vloeistof heenlopen en later hun pootjes schoonlikken.
Ethyleenglycol wordt in de lever omgezet in een oxalaat, die het neerslaan van calciumoxalaatkristallen in de nieren veroorzaakt. De urineproductie daalt tot een levensgevaarlijk laag niveau.
Bijna direct na het binnenkrijgen van ethyleenglycol treden de symptomen op: braken, veel drinken, veel plassen, sloomheid en een dronkemansgang.
Je moet onmiddellijk contact opnemen met je dierenarts want bij een ethyleenglycolvergiftiging is er geen tijd te verliezen.

Zout en zout water
Zout en zout water kunnen erg giftig zijn voor de hond. Laat nooit een hond braken door hem zout te geven. Dit kan fataal zijn. Let ook op dat je hond niet teveel zeewater drinkt.

Blauwalg
Zowel in zoet als in zout water kan blauwalg ontstaan. In tegenstelling tot veel andere algsoorten, is blauwalg geen plant maar een bacterie De giftige stoffen die door deze bacterie worden geproduceerd tasten het zenuwstelsel en de lever aan. Vele dieren zijn hier gevoelig voor, zoals honden, katten, vogels, vissen en vee.
Symptomen zijn: braken, diarree, zwakte, shock en geelzucht. Het dier kan er aan dood gaan. Laat je dier nooit zwemmen in water waar deze algen in voorkomen.

Planten die giftig (kunnen) zijn voor je dier
Er zijn veel planten die giftig kunnen zijn voor je huisdier. Neem bij de geringste twijfel altijd contact op met je dierenarts. De onderstaande opsomming is slechts een greep uit een lange lijst!

Kerstster, hulst, maretak, kerstroos, lelie, narcis, krokus, Amaryllis, tulp, Aloë vera, azalea, calla, cyclaam, dieffenbachia, dracaena, ficus, monstera, philodendron, sanseveria, monnikskap, herfsttijlloos, lelietje-van-dalen, ridderspoor, vingerhoedskruid, wolfsmelfachtigen, jeneverbes, pronkerwt (lathyrus), jeneverbes, lupine, tabaksplant, laurierkers, nachtschade-soorten, enz.

Pas ook erg op met paddestoelen. Ook daar zijn veel giftige soorten bij.
In het algemeen geldt: als je dier iets heeft gegeten dat niet als voeding is bedoeld en mogelijk ongezond is, raadpleeg altijd je dierenarts.